Aanspreken op talenten, niet op eenzaamheid

Mensen met weinig of geen sociale contacten aan elkaar knopen. Dat is wat Jenny Zwijnenburg als sociaal werker doet, ook voor mensen met langdurige psychische problemen. Ze doet een beroep op de talenten van mensen. En dát werkt, ook bij heel kwetsbare mensen. Zou zo’n aanpak ook in jouw praktijk passen?

Vervangend sociaal netwerk

Jenny Zwijnenberg werkt als sociaal werker bij welzijnsorganisatie DOCK in volkswijk Charlois in Rotterdam. Het project DOCKwerkers helpt vereenzaamde wijkbewoners aan een ‘vervangend sociaal netwerk’. “Mij is het te doen om mensen die helemaal geen sociale contacten hebben. Die knoop ik aan elkaar, want zelf doen ze dat niet. Ik zorg dat ze een plekje krijgen in de groep en biedt sociale activiteiten aan. Als het balletje eenmaal rolt, hoef ik niet veel meer te doen. Dan gaat het bijna vanzelf. Je wil niet weten hoe creatief mensen zijn in het verzinnen van het doen van dingen voor elkaar. Deelnemers vinden zo ook aansluiting bij elkaar. Daar geniet ik van.”

Verleiden

De essentie van Jenny’s aanpak is mensen níet aan te spreken op hun eenzaamheid of sociaal isolement. Maar hen juist uit te nodigen en te vragen of ze zin hebben in bijvoorbeeld een cursus of om iets voor buurtgenoten te doen. “Dat werkt wel. Mensen gaan er weer van glimmen. Iedereen geeft liever hulp dan dat-ie hulp van een ander vraagt.”

Ook voor heel kwetsbaren

De aanpak werkt ook bij “heel kwetsbare mensen, die problemen als schulden en fysieke of psychische handicaps heftiger beleven juist doordat ze geen sociaal netwerk hebben. Ze willen wel graag anderen ontmoeten, maar doordat ze sociaal onhandig zijn of depressief, lukt ze dat niet. Met DOCKwerkers probeer ik dat te doorbreken. Al is het soms zoeken naar wat ze kunnen, want ze zijn al heel lang niet gewend aan dat die vraag ze wordt gesteld. Of ze denken dat ze niks kunnen omdat ze in een rolstoel zitten of een verstandelijke handicap hebben. Maar dan zeg ik: je kan wel iets, we weten alleen nog niet wat.”

Een voorbeeld: de frismiddag van Kees

“Kees is een man die graag voor anderen zorgt. Ook al heeft hij zelf een verstandelijke beperking en lijdt hij aan schizofrenie. Hij verzorgt maar al te graag de catering, wat voor hem onder andere inhoudt dat hij op een ‘frismiddag’ limonade wil schenken.
Aan ons de uitdaging om voor Kees die ‘frismiddag’ tot een succes te maken. Het bleek nog best lastig om een voldoende grote groep te vinden die op zoek is naar zo’n middag en een cateraar. Na wat moeizaam verlopen pogingen vonden we een groep beschermd wonende mensen met een psychiatrische en verstandelijke beperking. Zij vinden het leuk om naar ons wijkgebouw te komen.
Onder het genot van een drankje van Sjaak sorteren ze tweedehands babyspullen voor zwangeren in nood. En omdat zij kinderen zo leuk vinden gaan zij met een deel van het aan ons gedoneerde speelgoed een ‘peuterspeelmarkt’ organiseren voor de kinderen van de voorschool in het pand.
Door aan de slag te gaan met wat mensen willen en kunnen geven we iedereen een volwaardige plek in het wijkgebouw en ontstaan verbindingen als vanzelf.”

Meer informatie

Uitgebreidere informatie over dit project lees je hier. En hieronder staat een filmpje. Verder kun je contact opnemen met Jenny Zwijnenburg via jzwijnenburg@dock.nl en 06-18649427.

 

Hoe doe jij een beroep op talent?

Jenny spreekt eenzame mensen aan op hun talent en mogelijkheden. Soms is dat even zoeken, maar het werkt goed. Wat zijn jouw ervaringen hiermee? Kun je dit in je eigen praktijk eens proberen? We lezen graag je ervaringen!

Bron o.a.: Paul Hazebroek, 16 april 2015, Eenzame gaat weer glimmen van vraag iets voor ander te doen.