Dit zijn risicofactoren die de kans op eenzaamheid vergroten

Iedereen kan te maken krijgen met eenzaamheid. Maar er zijn risicofactoren die de kans op eenzaamheid vergroten. Het is belangrijk om deze te kennen als je eenzaamheid onder cliënten en bewoners wilt voorkomen of tegengaan. In een serie artikelen op Eenzaam.nl diept eenzaamheiddeskundige prof. Jenny Gierveld ze uit. Dit zijn er alvast vier.

Dementie en eenzaamheid

Mensen met dementie ervaren vaak grote problemen om met andere mensen in gesprek te blijven. Het is moeilijk om de juiste woorden te vinden. Het is nog moeilijker om namen en gebeurtenissen te benoemen. Creatieve gesprekspartners kunnen behulpzaam zijn en ‘aanvoelend’ helpen de woorden terug te vinden, schrijft Gierveld in dit artikel. Andere gesprekspartners voelen zich onmachtig en zullen mogelijk degene met dementie trachten te vermijden. Dat is zo jammer! Wanneer de dementerende persoon zich dit vermijdgedrag bewust is, ligt het risico op de loer dat hij ook zelf het contact met anderen gaat vermijden; met ernstige eenzaamheidgevoelens als gevolg.

Pesten en eenzaamheid

Een andere risicofactor is pesten. Ieder mens, jong en oud, wil graag gewaardeerd worden door de mensen om hem heen, wil ‘erbij behoren’. Gepest worden leidt tot precies het omgekeerde. Iets wat ook voorkomt in bijvoorbeeld het verzorgingshuis, schrijft Gierveld hier: “Denk aan medebewoners van een zorginstelling, die alleen aan een afgelegen tafeltje belanden.”

Autisme en eenzaamheid

Onder mensen met een psychische of psychiatrische aandoening komt eenzaamheid enorm veel voor. In dit artikel gaat Gierveld specifiek in op autisme. Voor veel mensen met autisme is het maken en onderhouden van sociale contacten met mensen buiten het eigen gezin en familie lastig. Soms wordt autisme pas op latere leeftijd herkend. Het komt dan op een cruciaal moment in het leven, zoals het overlijden van een geliefde, prominent naar voren. Deze mensen worden op dat moment geconfronteerd met vaak intense gevoelens van eenzaamheid.

Een beperking en eenzaamheid

Gelukkig zijn veel mensen met een beperking goed ingebed in hun sociale omgeving. Maar mensen met een beperking lopen wel een hoger risico om eenzaam te zijn in vergelijking met mensen zonder beperking, aldus Gierveld in dit artikel. Als je niet goed kan participeren in activiteiten buitenshuis en moeite hebt met het bereiken van andere mensen dan ligt eenzaamheid snel op de loer.

Meer risicofactoren

Het komende half jaar verschijnen in de reeks meer artikelen die ingaan op belangrijke risicofactoren voor eenzaamheid. Houd het blog van Jenny Gierveld dus in de gaten. (Of blijf op de hoogte via de nieuwsbrief van Coalitie Erbij).

Heb jij extra aandacht voor eenzaamheid bij mensen uit ‘risicogroepen’?

Let jij in je werk er extra op of cliënten en bewoners die behoren tot risicogroepen om met eenzaamheid te maken te krijgen zich erg eenzaam voelen? Zoals dementerenden (en hun mantelzorgers), mensen met een psychische aandoening, hoogbejaarden of mensen met een lichamelijke of verstandelijke beperking? En wat doe je als je eenzaamheid signaleert? Deel je ervaringen met ons en collega’s onder dit artikel!

(En heb je een suggestie voor een risicofactor die prof. Gierveld moet behandelen, dan leggen we die haar graag voor. Deel hem hieronder of per mail aan info@zorgtegeneenzaamheid.nl.)